Σάββατο, 31 Μαΐου 2014

Παχύσαρκο το 30% του παγκόσμιου πληθυσμού



O αριθμός των ανθρώπων στον πλανήτη μας που έχουν βάρος παραπάνω από το κανονικό, δηλαδή είναι υπέρβαροι ή παχύσαρκοι, ξεπέρασε τα 2,1 δισεκατομμύρια (από 857 εκατ. το 1980), φθάνοντας πλέον σχεδόν το ένα τρίτο του παγκόσμιου πληθυσμού (30%), σύμφωνα με νέα στοιχεία που δημοσιεύτηκαν στο κορυφαίο ιατρικό περιοδικό "The Lancet", με επικεφαλής μία ελληνικής καταγωγής επιστήμονα.

Η χώρα με τους περισσότερους παχύσαρκους είναι οι ΗΠΑ (το 13% των συνολικών παχύσαρκων διεθνώς και σχεδόν ένας στους τρεις ενήλικους στη χώρα) και ακολουθούν κατά σειρά Κίνα, Ινδία, Ρωσία και Βραζιλία. Συνολικά εκτιμάται ότι στη Γη υπάρχουν πάνω από 671 εκατ. παχύσαρκοι (δηλαδή με δείκτη σωματικής μάζας πάνω από 30, ενώ οι υπέρβαροι έχουν 25-30). Τα υψηλότερα ποσοστά καταγράφονται στη Μέση Ανατολή και στη Βόρεια Αφρική, όπου το 58% των ανδρών και το 65% των γυναικών άνω των 20 ετών είναι υπέρβαροι ή παχύσαρκοι.

Στις ανεπτυγμένες χώρες (όπου ζουν το 62% των παχύσαρκων του πλανήτη) οι παχύσαρκοι άνδρες είναι περισσότεροι από τις γυναίκες, ενώ αντίστροφα στις αναπτυσσόμενες χώρες υπερτερούν οι παχύσαρκες γυναίκες. Μεταξύ 1980-2013, τα ποσοστά των υπέρβαρων ενηλίκων παχύσαρκων ανδρών παγκοσμίως έχουν αυξηθεί από 29% σε 37% και των γυναικών από 30% σε 38%.

Μεταξύ των παιδιών και των εφήβων, ο αριθμός υπέρβαρων και παχύσαρκων έχει αυξηθεί σημαντικά κατά σχεδόν 50% μέσα στις τρεις τελευταίες δεκαετίες. Στις ανεπτυγμένες χώρες ειδικότερα, το 23% των κοριστιών και το 24% των αγοριών έχουν βάρος πάνω από το κανονικό. Στις αναπτυσσόμενες χώρες το αντίστοιχο ποσοστό είναι περίπου 13% και για τα δύο φύλα, αλλά αναμένεται να αυξηθεί, όσο οι χώρες αυτές γίνονται πλουσιότερες.

Οι επιστήμονες του Πανεπιστημίου της Ουάσιγκτον, με επικεφαλής την ελληνικής καταγωγής καθηγήτρια Εμμανουέλα Γακίδου, απόφοιτο του Χάρβαρντ, επισημαίνουν ότι σε καμία χώρα δεν φαίνεται να υπάρχει πραγματικά μείωση της παχυσαρκίας. Το πρόβλημα αποδίδεται στον «εκσυγχρονισμό του κόσμου», που οδηγεί σε «σωματική αδράνεια σε όλα τα επίπεδα». Επίσης στις αιτίες περιλαμβάνεται η «ενεργή προώθηση της κατανάλωσης τροφίμων από τη βιομηχανία» και η υπερβολική κατανάλωση θερμίδων.

Η μελέτη, που ανέλυσε στοιχεία για 188 χώρες, σύμφωνα με το ΒΒC, καλεί τις αρμόδιες Αρχές να δράσουν επειγόντως με συντονισμένο τρόπο για την καταπολέμηση της επιδημίας της παχυσαρκίας. Όπως δήλωσε η Γακίδου, «αντίθετα με άλλους μεγάλους κινδύνους για την παγκόσμια υγεία, όπως το κάπνισμα και η παιδική διατροφή, η παχυσαρκία δεν μειώνεται διεθνώς».

Πρόσθεσε πάντως πως υπάρχουν μερικές ενδείξεις ότι η επιδημία της παχυσαρκίας έχει πια «πιάσει ταβάνι» σε ορισμένες ανεπτυγμένες χώρες και πλέον σταθεροποιείται. Όπως είπε όμως, «ο στόχος του ΟΗΕ να σταματήσει η αύξηση της παχυσαρκίας έως το 2025 είναι πολύ φιλόδοξος και είναι απίθανο να επιτευχθεί χωρίς συντονισμένη δράση».

Πηγή:ΑΠΕ-ΜΠΕ

Παρασκευή, 30 Μαΐου 2014

Ζέστη! Προσοχή στην αφυδάτωση



Ο καιρός ζέστανε -αν και άργησε η αλήθεια είναι- αλλά ξαφνικά από τις βροχές και την ψυχρούλα, το θερμόμετρο έκανε άλμα! Κανείς δεν ήταν έτοιμος για τόσο απότομη αλλαγή, την οποία παρόλα αυτά και την αποζητούσαν όλοι και ευπρόσδεκτη ήταν. Τι γίνεται όμως τώρα με τη ζέστη και το νερό που πρέπει να πίνει κανείς; Πότε υπάρχει γενικά κίνδυνος αφυδάτωσης;

Ο όρος αφυδάτωση περιγράφει μια κατάσταση αρνητικού ισοζυγίου νερού. Η μείωση του συνολικού ύδατος του οργανισμού μπορεί να οφείλεται σε πλήθος διαταραχών, ενώ αποτελεί συχνό και ενίοτε σοβαρό πρόβλημα της παιδικής ηλικίας.

Το αρνητικό ισοζύγιο μπορεί να προκύψει:

-Από μειωμένη πρόσληψη
-Από αυξημένη απώλεια
-Από μετακίνηση ύδατος στον τρίτο χώρο (μετακίνηση υγρής φάσης εκτός των αγγείων και παραμονή της στον χώρο μεταξύ των κυττάρων)

Η ελάττωση της συνολικής ποσότητας ύδατος του οργανισμού αφορά τόσο τον ενδοκυττάριο όσο και τον εξωκυττάριο χώρο, ενώ σοβαρή αφυδάτωση μπορεί να οδηγήσει σε υπογκαιμικό shock (μείωση του όγκου του αίματος που κυκλοφορεί εντός των αγγείων και κατάρριψη).

Η αφυδάτωση μπορεί να συνοδεύεται και από διαταραχές της ωσμωτικότητας (της ωσμωτικής πιέσεως του αίματος) και να παρουσιάζεται με υπονατριαιμία (Na+ ορού του αίματος κάτω των 130 m Εq / L) ή με υπερνατριαιμία (Na+ ορού άνω των 150 m Eq/L).

Συνήθεις διαταραχές που προκαλούν αφυδάτωση είναι:

-Γαστρεντερίτιδα
-Σακχαρώδης Διαβήτης
-Άποιος διαβήτης
-Ειλεός, παγκρεατίτιδα, περιτονίτιδα
-Εμπύρετα νοσήματα-Αναφυλακτικό – σηπτικό shock
-Κυστική ίνωση
-Δραστηριοποίηση και παραμονή, σε υπερβολικά θερμό περιβάλλον
-Μειωμένη πρόσληψη

Η κλινική έκφραση της αφυδάτωσης αντικατοπτρίζεται από την μείωση τόσο του ενδοκυττάριου ύδατος, όσο και του ενδοαγγειακού.

Η μείωση του ενδοαγγειακού όγκου συνεπάγεται πτώση της αρτηριακής πίεσης, αύξηση της καρδιακής συχνότητας και μείωση της παραγωγής ούρων (ολιγουρία). Η ταχύπνοια (γρήγορη αναπνοή) και η υπέρπνοια (βαθειές αναπνοές), συχνά συνοδεύουν την αφυδάτωση.

Η ενδοκυττάρια αφυδάτωση εκδηλώνεται κλινικά με ελάττωση της ελαστικότητας του δέρματος και της εφύγρανσης των βλεννογόνων καθώς και με σημειολογία από το κεντρικό νευρικό σύστημα (παραλήρημα, χωροχρονικός αποπροσανατολισμός, λήθαργος, σπασμοί, κώμα).

Η βαρύτητα της εικόνας, εξαρτάται αντίστοιχα από την βαρύτητα της αφυδάτωσης. Η σοβαρή αφυδάτωση οδηγεί σε υπογκαιμικό shock (καταπληξία) και υποξία.

Η θεραπεία της αφυδάτωσης συνίσταται, στην αποκατάσταση του ισοζυγίου του ύδατος, παράλληλα με την αντιμετώπιση της υποκείμενης νόσου και τη ρύθμιση πιθανών ηλεκτρολυτικών διαταραχών ( νατρίου, καλίου, συχνά και ασβεστίου).

Το πρώτο βήμα αποτελεί ο καθορισμός της βαρύτητας της αφυδάτωσης και ο προσδιορισμός του ελλείμματος του ύδατος. Επί ήπιας και μέτριας αφυδάτωσης και επί γαστρεντερικής ανοχής, γίνεται προσπάθεια για αναπλήρωση του ελλείμματος με χορήγηση από του στόματος κατάλληλων διαλυμάτων (αλατούχα υδατικά διαλύματα).

Η από του στόματος ενυδάτωση, γίνεται αρχικά σε μικρές και συχνά λαμβανόμενες ποσότητες, προς αποφυγή ερεθισμού του γαστρεντερικού σωλήνα. Επί αδυναμίας λήψεως υγρών από του στόματος, όπως και σε περίπτωση σοβαρής αφυδάτωσης, γίνεται χρήση ενδοφλεβίων διαλυμάτων.

Ιδιαίτερη προσοχή απαιτεί η ρύθμιση της υπονατριαιμίας και της υπερνατριαιμίας όταν αυτές συνυπάρχουν.


Πηγή: 

Πέμπτη, 29 Μαΐου 2014

Πρέπει να βάλετε το παιδί σας σε δίαιτα;



Ποια εικόνα έρχεται στο μυαλό σας, όταν σκέφτεστε ένα μωρό; Απαλό δέρμα, μυρωδιά από παιδικό γαλάκτωμα και… δίπλες. Σαν το «ανθρωπάκι» της Michelin ένα πράγμα. Ακριβώς! Αυτές οι… δίπλες είναι ό,τι πιο φυσιολογικό για ένα μωρό.

Αυτό, όμως, δεν το ενστερνίζονται όλοι οι γονείς. Αρκετοί είναι εκείνοι, που πιστεύουν, ότι το μωρό τους θα πρέπει να έχει το «τέλειο» κορμί από πολύ μικρό, με αποτέλεσμα να αποφασίζουν από μόνοι τους να του κάνουν δίαιτα, προκειμένου να αδυνατίσει.


ΔΙΑΙΤΑ ΓΙΑ ΜΩΡΑ: ΜΙΑ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ ΙΔΕΑ

Περίπου ένα στα δέκα μωρά θεωρείται παχύσαρκο, σύμφωνα με άρθρο στο περιοδικό TIME. Ένας αριθμός, που διπλασιάστηκε την τελευταία δεκαετία και σίγουρα έχει προκαλέσει την ανησυχία της παγκόσμιας παιδιατρικής κοινότητας, αλλά κάποιοι γονείς φθάνουν στο άλλο άκρο.

Έχουν καταγραφεί περιστατικά με γονείς να υποβάλουν σε δίαιτα ακόμα και βρέφη ενός έτους, χωρίς φυσικά τη συγκατάθεση του παιδιάτρου, ενώ υπάρχει και ζευγάρι στις Ηνωμένες Πολιτείες, που έδινε λιποδιαλύτες στο δίχρονο αγοράκι του, γιατί πίστευε ότι είναι υπέρβαρο.

Πηγή: mother.gr